,

Moje bieganie - Pierwsze zawody | Biegaj w Siechnicach 2014 - V Bieg o Puchar Burmistrza - 10 km

29.5.14

To co? Można zacząć się jarać, jak dziecko szkiełkiem? Można. Wszak nie tak dawno, po świadomym przemieszczeniu się pseudobiegiem na odległość większą niż 100 m, płuca miały na mnie wywalone, a kończyny dolne chciały zamienić się miejscami z górnymi. Mimo że nabyłam buty do biegania i pierwszy z brzegu przyodziewek, coby mi lżej było, nastawienie było raczej w stylu: Szalona babo! Na co Ci to?! Ani w trakcie herbatki nie wypijesz, ani książki nie poczytasz, ot umęczysz się tylko! Wygrałam walkę z umysłem, olałam rozterki, olałam bóle mięśni, które nie odzywały się nawet po dzikich górskich rajdach, a tutaj dały się poznać, jako te, o których istnieniu pojęcia nie mamy, dopóki nie zawołają - Hej! To my, będziemy cię teraz napieprzać. Nic to, uskuteczniałam swoje mniej lub bardziej udolne przemieszczanie truchtowo-biegowo-marszowe. 

Przyszedł czas na pierwsze, drobne podsumowanie mojej aktywności, potem radocha z pierwszych 8 km, a niedługo potem uśmiech dookoła głowy, co najmniej, jakbym przebiegła się po równiku w tę i z powrotem, bo GPS pokazał pierwsze 10 km.

Co tu robić z "taaaakim doświadczeniem"? No grzechem by było tego w jakiś sposób nie spożytkować. Przypadek - w sumie to nie wierzę w przypadki - sprawił, że niedługo po tym, jak pokonałam swoją pierwszą w życiu dychę, trafiłam na zapisy na zawody organizowane przez wrocławskie stowarzyszenie PRO-RUN. Pod wpływem impulsu wyklikałam swoje zgłoszenie na zawody w podwrocławskich Siechnicach, które odbyły się w zeszłą sobotę - 24 maja, o godzinie 15:00. Był to V Bieg o Puchar Burmistrza Siechnic na dystansie 10 km. Tym oto sposobem, pierwszy raz w życiu, znalazłam się na liście startowej i - żeby była jasność - nie zamierzałam walczyć o żaden puchar. ;)

Po zapisaniu się, nagle zaczęłam myśleć, że po co, że nie dam rady, że przecież ja dopiero zaczynam i mogę konkurować co najwyżej z żółwiem w drodze do wodopoju, że na pewno będę ostatnia, że nie ma co się porywać z motyką na słońce, etc. Odsunęłam te myśli od siebie, stwierdzając, że najwyżej zdechnę gdzieś tam po drodze, a jeśli już będę ostatnia - kij z tym, ktoś przecież musi się dokulać na końcu.

V bieg o puchar burmistrza Siechnic

Skoro jednak czytacie te słowa, to znak jedyny i niepodważalny, że nie zdechłam, mam się całkiem dobrze i jestem bogatsza o nowe doświadczenie - jak to jest biegać z gromadą ludzi.

Biegaj w Siechnicach
Start biegu - kto mnie znajdzie? Fot. Łukasz Borowik

Dla takiego świeżaka, jak ja, zapowiadał się ekscytujący, może nawet nerwowy dzień. Coby się jednak miało nie dziać, to ja i tak najbardziej modliłam się o to, żeby słoneczna lampa przestała naparzać, tak jak dzień wcześniej. Gdyby nie przestała, mogłabym Wam zagwarantować potrawkę z usmażonej, tudzież rozpuszczonej Karolinki. :D Modły moje zostały wysłuchane i lampa faktycznie odpuściła, ale za to aniołki zaczęły sobie strzelać z piorunujących biczy. W sumie, jakby piorunem po tyłku dostać w czasie biegu, to życiówka murowana. :D Chociaż ja z tych burzowo bojaźliwych jestem i byłam raczej gotowa, żeby tyłka poza szatnię nie wystawiać. Do 15-tej zdążyło się jednak uspokoić, przestało padać, aniołki przestał piorunami ciskać. Miało to swoje minusy - wszystko zaczęło parować i zrobiło się obrzydliwie duszno. A gorąc i duszność powietrza to dwie rzeczy, których nienawidzę.

Przyjazna atmosfera, energetyczna rozgrzewka i zgodnie z planem, równo o 15-tej, pobiegliśmy. Tzn. wszyscy pobiegli, a ja sobie człapałam, uskuteczniając prawie skoordynowany marszobieg - Galloway byłby ze mnie dumny. ;) Po pierwszej 5 km pętli - stwierdzam, ze pętle to zło - mózg mi mówił: stój durna, po co biegniesz dalej

V bieg o puchar burmistrza Siechnic
Fot. Jakub Maracewicz

Podreptałam (z miną srającego kota na puszczy), mimo że niektórzy w tym momencie już kończyli swój bieg - podziwiam. Zrobiłam tyle, ile potrafiłam. Doczłapałam się do mety, mieszcząc się w regulaminowym czasie, nie byłam ostatnia - hell yeah!, nie zdechłam (mimo kolki, która wybierała sobie raz jeden, raz drugi bok) i odebrałam swój pierwszy medal, który będzie stanowił kolejną porcję motywacji.

Medal - biegaj w Siechnicach
Mój ci on :)

Oczywiście szacun i ukłony w stronę organizatorów, dzięki którym bieg mógł sie odbyć. Cała otoczka pokazuje, że organizator-sportowiec-biegacz musi być w tym jeszcze, a może przede wszystkim, dobrym logistą. Ogarnięcie ludzi, zapisów, wytyczenie trasy, zamknięcie ulic dla ruchu kołowego (oczywiście znalazły się turbo-łosie, które koniecznie musiały uruchomić swoje cztery kółka - i nie, nie byli to zamiejscowi), zorganizowanie służb i wolontariuszy. Stowarzyszenie robi kawał dobrej roboty. Nawet sobie nie wyobrażam, jak trzeba się nagimnastykować, żeby zorganizować większy bieg masowy. 

Kótkim słowem końcowym: Nie chcę tutaj nic przesądzać, czy zapeszać, ale mam ochotę na więcej. Rację ma ten, który mówi, że po pierwszych zawodach - nieważne z jakim wynikiem ukończonych - człowiek chciałby się zapisać wszędzie, gdzie popadnie, czując niespożyty przypływ mocy tajemnych. Ale bez obaw, z maratonem się mierzyć nie będę, bo do zdychania mi daleko. :)

Sprawdź też:

30 komentarze

  1. No i super :) Tylko tak dalej :) A jeśli jest energia, zapał, motywacja i chęci to trzeba je pożytkować, czemu nie na kolejnych zawodach? :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Z tego, co wymieniłaś, wszystko jest, więc będę tą energię pożytkować ile wlezie. :)

      Usuń
  2. Brawo! :):) "Nie chcę tutaj nic przesądzać, czy zapeszać, ale mam ochotę na więcej." - a może jakiś półmaratonik? :D Ja wczoraj zapisałam się na mój pierwszy za parę miesięcy i myślę, że to dobra mobilizacja :) Powodzenia w dalszych biegowych dokonaniach CI życzę :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Może, może. Może do października się rozbiegam już na połówkę, bo w sumie to mnie korci ten w Krakowie. :) Celowałam też w nocny, czerwcowy we Wrocławiu, ale to jeszcze za wysokie progi. A Ty gdzie się zapisałaś?

      Usuń
  3. O cholerka! Na tym zdjęciu gdzie biegniesz sama wyglądasz jak ridiculously photogenic guy, tzn. girl :D Naprawdę! Jak zobaczyłam to zdjęcie to pomyślałam "ja piernicze, jak ona robi, że biegnie, uśmiecha się i wygląda dobrze?" Jak sport tak działa to idę dzisiaj pobiegać :D

    OdpowiedzUsuń
  4. Ogromnie Ci gratuluję! Umiesz świetnie pokonywać swoje słabości. Biję wielkie brawo.
    Ja trochę próbuje biegać ale mam dokładnie jak ty na początku i nie mogę się przemóc.Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Czy to pokonywanie słabości - nie wiem. Po prostu uparta jestem. :D

      Usuń
  5. Karolina, czekam na Twój udział w Biegu Szlakiem Wygasłych Wulkanów! :D Tak na serio, to bardzo gratuluję :) Fajniutki ten medal.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bieg Szlakiem Wygasłych Wulkanów :D Obśmiałam się - Zrobiłaś mi dzień. :D

      Usuń
  6. Gratuluję pierwszego medalu i uczestnictwa w profesjonalnej imprezie :-)
    To następny będzie półmaraton ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jeśli wcześniej nie zdechnę, to się porwę na połówkę. :)

      Usuń
  7. Gratulacje! :) Każdy bieg zaczyna się od... kupienia butów. To już za Tobą ;) Dalej pójdzie jak po maśle ;) Ściskam :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Eeee, nie. Każdy bieg zaczyna się od biegu do tudzież za pojazdami komunikacji miejskiej. :D

      Usuń
  8. Ja Cię znalazłam! :D
    Oby tak dalej.

    A jako że mam kota, uśmiałam się z Twojej miny ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Sugerujesz, że Twój kot ma taką minę? Co Ty z nim robisz?! :D A co do znalezienia mnie na fotce - taram, taram, wygrałaś... oklaski. :D

      Usuń
    2. ściskam go i tulę :D

      oklaski? pff.. myślałam co najmniej o uścisku dłoni ;)

      Usuń
  9. Ogromne gratulacje! Ja się poddałam.

    OdpowiedzUsuń
  10. Siechnice pozdrawiają! :) następnym razem zapraszam do mnie na piwo po maratonie ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ale ze mnie sierota, że nie ogarnęłam, że Ty jesteś z Siechnic. Wstyd! Idę sobie wymyślić jakąś karę. D:

      Usuń
  11. Choć spóźnione, ale szczere gratulacje! No to teraz zacznie się zabawa! Aż Ci zazdroszczę kolejnych "publicznych" biegów, bo nie wątpię, że takowe nastąpią:) Pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zdecydowanie nastąpią. :) Super sprawa tak pobiec z tłumem.

      Usuń
  12. Ja tez sobie ostatnio biegam, ale do 10 km to mi jeszcze duzo brakuje :) biegam tylko wtedy kiedy mam na to ochote i tak daleko zeby sobie pluc nie wypluwac :) nie stawiam sobie zadnych celow dystansowych ani czasowych po prostu biegne dopoki sprawia mi to przyjemnosc, chyba to moja jedyna droga do tego, zeby polubic bieganie :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bardzo dobre podejście. Tobie ma być dobrze. :) Na czasówki to ja chyba nigdy nie będę miała parcia. :D

      Usuń
  13. Odpowiedzi
    1. Rekreacyjnie i super wolno. Nie mam w głowie parcia na kręcenie czasówek. "Spece" by pewnie powiedzieli, że to spacer, a nie bieg, ale dla mnie w zupełności wystarczyło, by mieć się z czego cieszyć.

      Usuń
  14. Gratulacje udanego debiutu od debiutanta ;). Masz racje , mnie mój pierwszy start też uskrzydlił.

    OdpowiedzUsuń

OSTATNIE

ARCHIWUM